Bir yastığa 59 yıl baş koydular. Ayrılık vakti gelmişti birisi için. Hayatta kalan için zordu o saatler..
Hastalıkta ve sağlıkta hep birlikte oldular. İyi günde kötü günde.. Tıpkı nikahlarda edilen yeminler gibi. Onlar bu kutsal sözlere sadık kaldılar..
Sevgileri yapmacık değildi. İlk günden son güne kadar. Kuşku, şüphe ve kuruntu defterlerine işlenmemişti.. Sadakat, saygı ve sevgiyi kazımışlardı beyinlerine..
"Başkaları ne der" endişeleri yoktu. Başkaları gibi şatafatlı, düğünler yapmadılar. Farklı bir neslin insanlarıydı onlar. Mutlu başlayıp "kabusla biten evliliklerden" değildi onlarınki. Bir oda, bir yatak ve birkaç tencereden ibaretti sermayeleri..
Aslında onlar şanslıydılar. En büyük mal varlıkları birbirlerine karşı duydukları güvendi. Yuva kurma adına "ömrü tükenen" şimdiki gençler gibi olmadılar.
Sevgileri yapmacık değildi, ikiyüzlü hiç değillerdi. Karşılıksızdı onların aşkları. Gözlerden ıraktılar.. Kendi hallerinde Isparta'nın Uluborlu ilçesine bağlı Küçükkabaca köyünde yaşıyorlardı. 59 yıllık evli çift, aynı gün 8 saat arayla öldü
14 yaşındayken kendisinden 9 yaş büyük Mehmet Paça (82) ile evlenen Sevim Paça (73), yaşlılık ve hastalık nedeniyle evinde vefat etti.
Bir ömürlük beraberlik onları ayıramadı. Sanki filmlerden kopup gelmişlerdi. "Sevince böyle sevilir" dedi. Yaşlı adamın kalbi onsuz atmadı. Eşinin ölüm acısına dayanamayan Mehmet Paça da, 8 saat sonra öldü.
Sevim - Mehmet Paça çifti en büyüğü 58 yaşında, 5 çocuk 11 torun sahibiydi. Sevim - Mehmet Paça çiftinin cenazeleri, Küçükkabaca köyündeki mezarlıkta yan yana defnedildi.
Belki sıradan bir ölümdü bu.. Anadolu Ajansına düşen "rutin" ölüm haberlerden biriydi kimileri için.. Gazetelerin 3. sayfa haberlerine bile giremezdi. Ama evlilikleri ve beraberce ölümleri manşetlikti anlayanlara ya da anlamak isteyenlere.
